Hola Patatas in Ciudad Quesada: 4 jaar in Spanje… maar op vrijdag wil de Belg in mij nog altijd frietjes!
Belgische frituur in Ciudad Quesada: ik testte Hola Patatas, de zaak van Rosa en Carmelo. Belgische frieten, sausjes, snacks, stoverij, vol-au-vent, brunch en wafels.
Ik woon nu al vier jaar aan de Costa Blanca.
Vier jaar zon, terrasjes, tapas, croquetas, paella’s, kleine Spaanse restaurantjes die ik soms compleet toevallig ontdekte… en eerlijk: ik geniet ervan.
Ik hou van het leven hier. Van die gewoonte om op een terras te gaan zitten voor één drankje en twee uur later met drie borden in het midden van de tafel te zitten. Ik ontdek graag de Spaanse keuken, probeer nieuwe adresjes, proef dingen die ik niet eens kende voor ik hier kwam wonen.
Maar er is één ding dat vier jaar Spaanse zon absoluut niet uit mijn Belgisch DNA heeft gekregen.
Op vrijdag…
heb ik goesting in frietjes. 😂🍟
En als je Belg bent, moet ik je normaal gezien niet eens uitleggen waarom.
Op vrijdag is het bij ons frituur 🇧🇪
Ik kom uit Vlaanderen en ben opgegroeid met die vrijdagse gewoonte: het friteskot.
Maar frieten zijn natuurlijk niet alleen van de Vlamingen. De frituur, dat is Belgisch.
Of je nu frituur, fritkot, friteskot of gewoon « la friterie » zegt, afhankelijk van waar je vandaan komt: uiteindelijk hebben we het allemaal over hetzelfde.
En in ontelbare Belgische gezinnen is vrijdagavond bijna een ritueel.
De week zit erop, niemand heeft echt zin om te koken en op een bepaald moment roept iemand:
‘Zullen we frietjes gaan halen?’
En meestal is de discussie daarmee gesloten. 😂
Nu ja… bijna.
Want dan begint het tweede deel van het probleem.
Wat nemen we?
Welk sausje?
Wie wil wat?
Wie is van gedacht veranderd?
En wie gaat er nog iets bij bestellen net als het onze beurt is?
Daarna rijden we terug met de pakjes die de hele auto doen ruiken en, uiteraard, begint iemand al frietjes te pikken voor we zelfs maar thuis zijn.
Zie.
Dat is bij ons. ❤️
En het is best grappig, want als je emigreert, denk je vooral aan alle nieuwe gewoontes die je gaat aannemen.
Je verandert van land, van ritme, van keuken, van levensstijl…
Maar je denkt niet per se aan al die kleine dingen die je meeneemt zonder het zelf te beseffen.
Wel, ik heb blijkbaar de vrijdagfriet meegenomen.
Ze is met mij mee aan de Costa Blanca komen wonen. 😂
Maar als ik zeg ‘ik heb goesting in frietjes’…
Dan bedoel ik niet gewoon een paar frieten naast een hamburger.
Frieten vind je natuurlijk overal in Spanje.
Maar als een Belg zegt:
‘Ik heb zin om naar de frituur te gaan’,
dan is dat iets anders.
Ik heb goesting in goeie frieten.
Snacks.
Sausjes.
Keuze.
Het pakje om mee te nemen.
Die geur als je de zak openmaakt.
Kortom: ik heb goesting in DE frituur.
En toen ontdekte ik dat Rosa en Carmelo in Ciudad Quesada precies dat hadden geopend.
Een echte Belgische frituur.
Onder de zon van de Costa Blanca.
Welkom bij Hola Patatas. 🇧🇪☀️🇪🇸
Achter Hola Patatas: Rosa en Carmelo
Achter Hola Patatas staan Rosa en Carmelo.
Ze kennen het vak allebei door en door: ze hebben jarenlang samen in frituren in België gewerkt.
De Belgische friet, de horeca, de service, de rush achter de toog… ze kennen het.
Dit is duidelijk geen concept dat ze pas ontdekten toen ze in Spanje aankwamen.
Toen ze zich aan de Costa Blanca vestigden, besloten ze een stuk van die knowhow mee te nemen en hun eigen zaak te openen in Ciudad Quesada.
Hola Patatas opende op 27 juni 2026 de deuren, met een vrij eenvoudig idee: hier de sfeer van een echte Belgische frituur terugvinden, maar dan onder de Spaanse zon.
En ze zijn behoorlijk ver gegaan in het concept, want hun professionele Florigo-installatie heeft de reis gemaakt van België naar Quesada.
Zo’n 1.800 kilometer.
Zelfs de friteuse is geëmigreerd. 😂
En eigenlijk vat hun slogan het allemaal vrij goed samen:
Belgian Fries & Spanish Vibes
Belgische frieten, hun jarenlange ervaring in België… en nu het leven onder de zon van de Costa Blanca.
Goed… en de frieten dan?
Want ik kan jullie hun verhaal vertellen, maar op een bepaald moment moet je toch DE vraag beantwoorden.
Zijn ze lekker?
JA.
En dat zeg ik niet alleen omdat het een Belgische frituur is en ik Belg ben.
Ik heb ze geproefd.
Ze zijn uitstekend.
Mooi goudbruin, krokant vanbuiten, zacht vanbinnen en royaal, zoals we ze graag hebben.
En als je al een paar jaar in het buitenland woont, is het straf hoe sommige smaken iets bij je losmaken.
Je proeft en je hersenen zeggen meteen:
Ahhhh… ja. Dát is wat ik wilde.
Zie je wel.
Mijn Belgische kant was content. 😂
En vooral: het is niet zomaar een frituur
Dat vind ik echt belangrijk om te zeggen.
Want voor ik er naartoe ging, stelde ik me bij ‘Belgische frituur’ natuurlijk frieten, snacks, sausjes en een paar burgers voor…
En dat was het.
Maar nee.
De kaart is veel uitgebreider.
En dat is net een van de dingen die ik zo leuk vond aan Hola Patatas: je vindt er de sfeer van de frituur, maar ook die van een kleine Belgische brasserie.
En dan is het natuurlijk zo: als je al vier jaar in Spanje woont en je ziet op een kaart namen verschijnen die je al je hele leven kent…
dan doet dat iets. 😂
Stoverij, vol-au-vent, balletjes in tomatensaus…
Ja, zulke gerechten van bij ons vind je er terug.
Vol-au-vent.
Stoverij (of carbonades, zoals ze in Wallonië en Brussel zeggen).
Balletjes in tomatensaus.
En nog andere Belgische specialiteiten, afhankelijk van de kaart en de suggesties.
En persoonlijk vind ik dat een geweldig idee.
Want we vergeten soms dat de Belgische keuken niet alleen bestaat uit:
FRIETEN – BIER – WAFELS. 😂
Nu ja…
We gaan ook niet liegen.
Die drie nemen toch een vrij belangrijke plaats in.
Maar gelukkig eten we ook nog andere dingen.
En het grappige is dat het gerechten zijn waar je niet eens meer bij stilstaat als je nog in België woont.
Een vol-au-vent?
Normaal.
Stoverij?
Normaal.
Balletjes in tomatensaus?
Normaal.
En dan ga je 1.800 kilometer verderop wonen en vier jaar later zie je dat op een kaart in Ciudad Quesada staan…
En dan:
Ohhhh, ze hebben stoverij! 😂
Soms moet je dus gewoon vertrekken om dingen te herontdekken die je vroeger doodnormaal vond.
En ook dat vind ik fijn aan Hola Patatas.
Ik kan er mijn vrijdagfrietjes halen, maar ik kan er ook gaan zitten en echte gerechten van bij ons eten.
En als je geen zin hebt in traditioneel Belgisch?
Geen probleem.
Want de kaart is echt heel gevarieerd.
Er zijn frieten, frituursnacks, burgers en verschillende opties om je maaltijd samen te stellen.
Er is echt keuze.
Veel keuze.
En alles wat we geproefd hebben, was uitstekend.
Dat vond ik zo fijn.
Je gaat er niet alleen naartoe omdat het grappig is om een Belgische frituur in Quesada te vinden.
Je kunt er gewoon terugkeren omdat je lekker hebt gegeten.
En met een gezin helpt keuze.
Want we kennen allemaal het gesprek:
— Wat wil je?
— Weet ik niet.
— Een burger?
— Nee.
— Frietjes?
— Ja… maar…
— Maar wat???
😂
Zie.
De ouders zullen het begrijpen.
En de sausjes natuurlijk…
We gaan toch niet over een Belgische frituur praten zonder over de sausjes te praten.
Dat zou bijna misdadig zijn.
Je vindt er de sauzen die we graag bij onze frieten en snacks nemen, met de grote frituurklassiekers.
En daar heeft iedereen zijn gewoontes.
Mayonaise, andalouse, samurai…
Ik ga jullie niet vragen welke de beste is.
Ik zou graag hebben dat Casa Costa een rustige en vredige plek blijft.
Ik heb geen zin om in de reacties een oorlog tussen Belgen te ontketenen over een sausje. 😂
En ’s ochtends? Andere sfeer
Nog iets wat ik fijn vind aan hun concept: Hola Patatas begint de dag niet pas op frietuur.
Van dinsdag tot zaterdag zijn ze al ’s ochtends open.
En dan schakelen ze eerder over op ontbijt en brunch.
Afhankelijk van de kaart van het moment vind je er koffiekoeken, tostadas, eitjes, omeletten, pancakes, bowls, wafels, koffie en verschillende drankjes.
Dus ja…
Technisch gezien kun je ’s ochtends bij Hola Patatas gaan ontbijten en later terugkomen voor frietjes.
Ik zeg niet dat je het moet doen.
Ik breng jullie gewoon op de hoogte van alle mogelijkheden. 😂
En natuurlijk… de wafels
België.
Frieten.
Op een bepaald moment moesten de wafels wel in het verhaal opduiken.
Er zijn dus ook zoetigheden en wafels.
En meestal is dat het moment waarop de zin:
‘Ik ga gewoon frietjes eten’
compleet begint te ontsporen.
‘Goed… we kijken gewoon even naar de desserts.’
Ja.
GEWOON kijken.
Natuurlijk. 😂
Een stukje België, maar wel in Spanje
Ook bij de drankjes is er een Belgische knipoog, met onder meer Belgische bieren, naast koffie, frisdranken en andere opties.
En uiteindelijk is het net die mix die ik zo fijn vind.
Hola Patatas probeert België niet kunstmatig na te bootsen in Ciudad Quesada.
We zitten wel degelijk in Spanje.
Het is mooi weer.
Er zijn terrasjes.
Er zijn palmbomen.
Gewoon: te midden van dat alles kun je een echte Belgische friet eten en een paar gerechten van bij ons terugvinden.
En dat bevalt mij prima.
Vlamingen, Walen, Brusselaars… rond een pak frieten verstaan we elkaar
Ik vertel dit verhaal natuurlijk vanuit mijn eigen ervaring.
Ik kom uit Vlaanderen en ben opgegroeid met het friteskot op vrijdag.
Maar de friet, die is Belgisch.
Punt.
Of je nu uit Vlaanderen, Wallonië of Brussel komt…
Of je nu frituur, fritkot, friteskot of friterie zegt…
zet een pak goeie frieten in het midden van de tafel en, raar maar waar, iedereen verstaat elkaar. 😂🇧🇪🍟
En ik vind het nog leuker om dat hier terug te vinden, aan de Costa Blanca.
Temeer omdat Ciudad Quesada net een plek is waar alle nationaliteiten door elkaar lopen.
Spanjaarden, Belgen, Nederlanders, Britten, Fransen…
Je hoort er verschillende talen door gewoon van het ene terras naar het andere te wandelen.
En Hola Patatas laat ook mensen die geen Belg zijn een stukje van onze keuken en onze cultuur ontdekken.
Mijn mening?
Ik vind het top.
En niet alleen omdat het me aan België doet denken.
Ik ben niet naar Spanje verhuisd om België onder de palmbomen na te bootsen.
Integendeel.
Ik ontdek graag kleine Spaanse restaurantjes.
De tapas.
De chiringuitos.
Die kleine adresjes waar je binnenstapt zonder goed te weten wat je gaat bestellen en waar je uiteindelijk superlekker eet.
Ook daarom woon ik hier zo graag.
Maar dat neemt niet weg dat een klein smaakje van thuis af en toe…
deugd doet.
En vooral: bij Hola Patatas is het lekker.
De frieten zijn uitstekend.
Alles wat we geproefd hebben, was uitstekend.
De kaart is echt heel gevarieerd.
Je kunt er ter plaatse eten of meenemen.
Je kunt er naartoe voor je vrijdagfrietjes, voor een snack, voor een Belgisch gerecht, voor een ontbijt of gewoon om iets te drinken.
Dus nee, ik zou dit adres niet alleen aanraden aan heimwee-Belgen.
Ken je de Belgische keuken niet? Ga ze dan juist ontdekken.
En ben je Belg…
Tja.
Ik denk dat je al begrepen hebt waarom je ernaartoe gaat. 😂
Dat kleine ding dat me altijd doet glimlachen
Er is toch één ding waar ik altijd om moet lachen.
Met mijn frietjes in de auto naar huis rijden.
Een paar minuten lang heb ik precies dat vrijdagavondgevoel van in België.
Het pakje.
De geur.
Het frietje dat je pikt voor je thuis bent…
En dan kijk ik naar buiten.
Er staan palmbomen.
Tja.
Uiteindelijk denk ik dat ik een compromis heb gevonden dat me best goed bevalt. 😂🌴
Hola Patatas: praktische info
Openingsuren, kaart en suggesties kunnen natuurlijk veranderen. Controleer dus de actuele info van Hola Patatas voor je vertrekt.
Tot slot ❤️
En uiteindelijk is het precies dit soort plekken dat ik jullie op Casa Costa wil laten ontdekken.
Niet alleen de paradijselijke stranden.
Niet alleen de mooie dorpjes.
Niet alleen de grote toeristische attracties.
Maar ook de kleine adresjes, de mensen die hier wonen, die ondernemen, die met hun verhaal aankomen en iets opbouwen aan de Costa Blanca.
Rosa en Carmelo hebben jarenlang samen in frituren in België gewerkt.
Vandaag hebben ze die ervaring en knowhow gebruikt om Hola Patatas op te richten in Ciudad Quesada.
Een stukje België onder de Spaanse zon.
En hun verhaal raakt me natuurlijk.
Want als je emigreert, begin je niet helemaal van nul.
Je bouwt een nieuw leven op, maar je neemt altijd een paar stukjes van het oude mee.
Ik had blijkbaar, tussen alles wat ik meenam…
de vrijdagfrituur bij. 😂
Vier jaar na mijn aankomst aan de Costa Blanca werkt mijn Belgische interne klok nog altijd perfect.
Vrijdag.
Einde van de dag.
En dat stemmetje dat terugkomt:
‘Goed…
zullen we frietjes gaan halen?’
Nu weet ik waar naartoe.
Hola Patatas in Ciudad Quesada. 🇧🇪🍟🇪🇸
Getest.
Goedgekeurd.
En vooral…
tot vrijdag. ❤️
