Restaurante Luka in Guardamar: we gaan er altijd opnieuw naartoe… en daar is een reden voor!
Restaurante Luka in Guardamar del Segura, al verschillende keren getest: een terras dat je niet kunt missen, een aangeboden pompoenvelouté, prachtige croquetas van gekonfijte eend… en een eerlijke kanttekening bij mijn entrecote.
Er zijn restaurants die je één keer test.
En dan zijn er die waar je naar terugkeert.
Luka, in Guardamar del Segura, hoort bij ons duidelijk bij die tweede categorie.
We waren er al een paar keer geweest en op 26 september besloten we terug te gaan om er te dineren met vrienden en onze dochter van 7.
Het verdict?
Opnieuw een heel fijne avond.
Met een hartelijk onthaal, een supervriendelijke serveerster, een omgeving die nog altijd even aangenaam is, verschillende heel mooie borden… en, omdat ik de dingen hier liever vertel zoals ze gebeuren, een kleine kanttekening bij mijn gerecht deze keer.
Want een goed adres is niet noodzakelijk een adres waar absoluut alles bij elk bezoek perfect is.
En net daarom ga ik er graag een paar keer naartoe voor ik er jullie over vertel.
Onmogelijk om er voorbij te lopen zonder het op te merken 🌿
Nog voor we het over het eten hebben, moeten we het over het restaurant zelf hebben.
Want Luka, eerlijk, daar loop je niet voorbij zonder het te zien.
Het terras ligt pal aan de straat en is zo mooi, zo groen en zo verzorgd dat het meteen je aandacht trekt.
Grote planten, mooi gedekte tafels, comfortabele fauteuils, witte tafellakens…
Je zou bijna blijven staan gewoon omdat je het in het voorbijgaan zag.
En binnen is het nog mooier.
Ik heb er trouwens spijt van dat ik er deze keer niet aan gedacht heb om meer foto’s te nemen, want het verdient het echt om getoond te worden.
De sfeer is heel gezellig en vrij intiem.
Er staan niet enorm veel tafels — als ik het me goed herinner, zo’n twintigtal couverts binnen — en net dat maakt een deel van de charme uit.
Er is onder meer een kleine plantenwand en achteraan in de zaal een klein haardvuur dat die warme sfeer nog versterkt.
Het is niet immens.
Het is niet onpersoonlijk.
En het is zeker niet het soort zaal waar de tafels op elkaar gepropt staan.
Het is elegant, warm, tot in de details verzorgd… en eerlijk gezegd prachtig.
Dat is trouwens een van de dingen die ik zo fijn vind aan Luka: je komt er natuurlijk om lekker te eten, maar de omgeving maakt echt deel uit van de avond.
En ondanks dat vrij chique en verzorgde karakter hebben we ons er altijd helemaal op ons gemak gevoeld, ook deze keer met onze dochter van 7.
De kleine velouté die er al is voor je echt begint 🎃
Bij Luka is er een klein detail waar ik dol op ben.
Voor de voorgerechten kregen we een kleine pompoenvelouté aangeboden.
Nu moet ik jullie toch iets uitleggen:
IK HOU NIET VAN POMPOEN. 😂
Echt niet.
Dus als iemand me zegt:
‘Vanavond heb ik pompoensoep voor je gemaakt’,
is de kans klein dat ik een gat in de lucht spring.
En toch…
De velouté van Luka vind ik heerlijk.
Ik had hem al eens eerder geproefd en ook deze keer was hij uitstekend: zacht, romig, fijn…
Zo’n ding waarbij ik me afvraag hoe iemand erin geslaagd is me iets te doen lusten waar ik normaal niet van hou.
Maar de beste test was die avond niet eens ik.
Het was mijn dochter van 7.
Ze zit momenteel in die heerlijke fase van de kindertijd die veel ouders kennen:
groenten = NEE. 😂
Ze kijkt naar het kommetje:
— Nee, dat lust ik niet.
Ik:
— Proef eerst voor je zegt dat je het niet lust. Op school krijgen jullie ook zulke dingen.
En dan, doodernstig antwoord:
— Ja, maar op school is het niet lekker.
Tja.
Moeilijk om daartegenin te gaan. 😂
Ik vraag haar toch om te proeven.
Eén lepel.
En dan:
— Ohhhh, dat is superlekker!
Resultaat?
Ze heeft haar kommetje leeggegeten.
HELEMAAL.
Als jullie erin slagen om mijn dochter van 7, in volle ‘ik eet geen groenten meer’-fase, vrijwillig een pompoenvelouté te laten eten, dan vind ik persoonlijk dat jullie al iets bereikt hebben. 😂
Dan komen de kleine attenties… 🥖
We kregen ook broodjes met look-kruidenboter.
Heel eenvoudig op papier.
Alleen was het echt heel lekker.
En dat is net iets wat ik waardeer bij Luka: de maaltijd draait niet alleen om het gerecht dat je bestelt.
Er zijn al die kleine dingen rond je bord die mee de ervaring maken.
De croquetas van gekonfijte eend: even mooi als lekker 🦆
Als voorgerecht kozen we onder meer de croquetas de pato confit, kroketjes van gekonfijte eend.
En dan…
Kijk gewoon naar de foto.
De presentatie is prachtig.
De kroketjes komen op een heel verzorgd bord, met fruit, groene toetsen en veel kleur.
Maar gelukkig is het niet alleen mooi voor de foto.
Het was uitstekend.
Krokant vanbuiten, smeuïg vanbinnen, met een zoet-zoute combinatie die iets veel interessanters brengt dan de klassieke croqueta die alleen op een bord ligt.
Het is precies het soort voorgerecht dat Luka goed typeert: een basis die iedereen kent, maar veel verfijnder gepresenteerd en uitgewerkt.
En de hoofdgerechten? 🥩
Deze keer kozen verschillende mensen aan onze tafel de gerijpte entrecote van het rund, geserveerd met frietjes en garnituur.
En zo deden we onbedoeld een vrij volledige test van de bakwijzen. 😂
Mijn man wilde ze blauw.
Ze kwam blauw.
Onze vriend wilde ze goed doorbakken.
Ze kwam goed doorbakken.
En ik had ze à point gevraagd.
Ook daar werd de bakwijze gerespecteerd.
Dus op dat vlak: niets op aan te merken.
Maar mijn entrecote had een klein probleem…
Ik had beloofd dat Casa Costa ook de kleine missers zou vertellen.
Dus bij deze.
Mijn stuk was helaas extreem vet.
Een entrecote heeft natuurlijk vet — dat geeft ook de smaak — maar op het mijne zat er echt veel.
Te veel naar mijn smaak.
Uiteindelijk had ik het gevoel dat ik veel vet en relatief weinig vlees had om op te eten.
Betekent dat dat het vlees bij Luka slecht is?
Nee.
De anderen aan tafel hadden dat probleem niet en hun bakwijzen waren correct.
Het is gewoon het stuk waar ik die avond op uitkwam.
Maar als ik opnieuw mocht kiezen…
zou ik waarschijnlijk geen entrecote meer nemen.
Want ik heb een deel van de maaltijd naar het bord naast me zitten kijken 🍝
De man van mijn vriendin had tagliatelle met scampi gekozen.
En dan…
Je kent dat moment wel waarop je naar je eigen bord kijkt.
Dan naar dat van je buur.
Dan weer naar je eigen bord.
En je begint stilletjes aan je keuzes te twijfelen? 😂
Zie.
Zijn tagliatelle zagen eruit als een ECHTE KNALLER.
Echt waar.
Ik ga jullie zeker niet zeggen dat ze uitstekend waren, want ik heb ze niet zelf gegeten.
Maar qua uitzicht?
Duidelijk het soort gerecht waarbij ik dacht:
‘Tja… misschien had ik beter dat genomen.’
Dat wordt waarschijnlijk voor de volgende keer.
Een kaart die een beetje veranderd is 🍔
We merkten ook dat de kaart sinds onze vorige bezoeken een beetje veranderd was.
En er is één verdwijning die ik echt jammer vond:
de burger van solomillo, varkenshaas.
Ik had hem al eerder gegeten en hij was echt uitstekend.
Deze keer stond hij niet meer op de kaart.
Kaarten veranderen natuurlijk, gerechten wisselen en sommige komen misschien terug naargelang de periode.
Maar Luka…
mochten jullie dit ooit lezen…
die burger van solomillo mag gerust terugkomen. 😂
En met kinderen? 👧
Ook dat is een aangename verrassing.
Want het decor zou de indruk kunnen wekken van een restaurant dat eerder voor volwassenen bedoeld is, terwijl we ons in werkelijkheid helemaal op ons gemak voelden met onze dochter.
Tijdens ons bezoek konden kinderen onder meer kiezen uit:
🍝 pasta met tomatensaus en kaas
of
🍗 kipnuggets met frietjes.
En om af te sluiten waren er kleine ijsjes in verschillende smaken.
We zagen onder meer:
🍦 vanille
🍫 chocolade
💚 pistache
💜 viooltjes
🍑 perzik
Eenvoudig, maar doeltreffend.
En vooral: kinderen worden er gewoon normaal ontvangen.
Niet dat gevoel dat je met een kind binnenkomt op een plek waar iedereen naar je kijkt alsof je net met een kudde geiten binnengestapt bent. 😂
De brownie… daar moeten we het toch even over hebben 🍫
We hebben deze keer geen dessert genomen.
Gewoon omdat ik er niet echt zin in had.
Maar omdat ik al eerder bij Luka gegeten heb, moet ik jullie wel vertellen over een dessert dat ik bij een ander bezoek geproefd heb:
hun brownie met vanille-ijs en karamel.
Een knaller.
Zo.
Ik zou er drie paragrafen over kunnen schrijven, maar dat zou alleen zijn om verschillende manieren te vinden om te zeggen:
EEN KNALLER. 😂
Hou je van chocolade, hou dan misschien een klein plekje vrij.
En om af te sluiten… 🍋
Op het einde van de maaltijd nog een kleine attentie van het huis:
we kregen kleine shotjes limoncello aangeboden.
Dat zijn precies de details waar ik van hou.
De velouté in het begin.
De broodjes met hun boter.
De kleine attenties tijdens de maaltijd.
De limoncello om af te sluiten.
Apart zijn het misschien maar kleine dingen.
Maar allemaal samen bepalen ze enorm hoe je je een restaurant herinnert.
Middag en avond: let op, het is niet dezelfde formule ☀️
Nog belangrijke info voor je reserveert.
Op het moment van ons bezoek bood Luka overdag een menú del día aan voor € 38,50.
’s Avonds werkte het restaurant daarentegen enkel à la carte.
We zijn deze keer ’s avonds gegaan, dus alles wat ik hier vertel gaat over onze ervaring à la carte.
Zoals altijd kunnen menu’s, prijzen en gerechten veranderen: controleer het rechtstreeks bij het restaurant wanneer je reserveert.
Dus, zou ik teruggaan? ❤️
Ja.
En dat is trouwens geen theoretische vraag, want we zijn er al verschillende keren teruggegaan.
Mijn te vette entrecote van die avond verandert niets aan mijn algemene mening over Luka.
Want een restaurant is geen stuk vlees.
Het is het geheel.
En die avond hadden we:
een heel goed onthaal,
een schat van een serveerster,
een aangename bediening,
heel goede voorgerechten,
gerespecteerde bakwijzen,
een prachtige omgeving,
een dochtertje dat perfect onthaald werd,
een velouté die de onwaarschijnlijke prestatie leverde om haar pompoen te laten eten,
en een heel mooie avond met vrienden.
Met alleen één stuk vlees dat me deze keer minder overtuigde.
En uiteindelijk is dat misschien ook wat een echt goed adres is:
een plek waar je, zelfs als een van je gerechten je minder overtuigt, toch vertrekt met de gedachte…
Volgende keer neem ik de tagliatelle met scampi. 😂
Praktische info
⚠️ Omdat openingsuren, gerechten, prijzen en formules kunnen veranderen, controleer je de actuele info best rechtstreeks bij het restaurant voor je vertrekt.
Onze werkwijze
Dit artikel geeft onze persoonlijke ervaring weer tijdens ons bezoek van 26 september 2026 en enkele van onze vorige bezoeken aan Luka.
De meningen zijn subjectief en kunnen uiteraard verschillen van de ene ervaring tot de andere.
Omdat openingsuren, prijzen, kaarten en diensten kunnen veranderen, raden we je aan ze voor je bezoek rechtstreeks bij de zaak na te gaan.
Dit bezoek gebeurde onafhankelijk en is geen gesponsorde inhoud.
Artikel en ervaring: Letisia · Foto’s: Casa Costa
